کارگاه تخصصی افزایش تاب‌آوری در مواجهه با اضطراب ناشی از جنگ و سوانح طبیعی

اضطراب پس از جنگ یکی از جدی‌ترین اختلالات روانی در میان سربازان، غیرنظامیان آسیب‌دیده و بازماندگان درگیری‌های مسلحانه است. این نوع اضطراب معمولاً با نام اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) شناخته می‌شود و می‌تواند مدت‌ها پس از پایان جنگ ادامه یابد. افرادی که از این اختلال رنج می‌برند، اغلب دچار کابوس‌های شبانه، فلش‌بک‌های ذهنی از صحنه‌های جنگ، بی‌قراری و ترس‌های ناگهانی می‌شوند. این افراد ممکن است از محیط‌های شلوغ یا صداهای بلند بترسند و واکنش‌های شدیدی نشان دهند. احساس گناه، بی‌ارزشی، و ناامیدی از دیگر نشانه‌های رایج این اختلال است.

زندگی اجتماعی و خانوادگی این افراد نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرد؛ بسیاری از آنان دچار انزوا، افسردگی یا پرخاشگری می‌شوند. ناتوانی در بازگشت به زندگی عادی، گاهی منجر به بیکاری، اعتیاد یا حتی اقدام به خودکشی می‌شود. متأسفانه در بسیاری از جوامع، مشکلات روانی ناشی از جنگ هنوز به‌درستی شناخته نشده یا جدی گرفته نمی‌شود. نبود حمایت‌های درمانی و روان‌درمانی کافی نیز این بحران را تشدید می‌کند.

درمان اضطراب پس از جنگ نیازمند یک رویکرد چندجانبه است؛ از جمله روان‌درمانی، دارو درمانی، و حمایت‌های اجتماعی و خانوادگی. آگاهی‌رسانی و آموزش جامعه درباره پیامدهای روانی جنگ می‌تواند به کاهش برچسب‌زنی و افزایش همدلی کمک کند. تنها با فراهم‌کردن فضای امن برای گفتگو و درمان می‌توان به بازماندگان جنگ کمک کرد تا به زندگی سالم و معناداری بازگردند.

سرفصلها:

۱ـ مفهوم p.t.s.d یا اختلال تروماتیک استرس پس از سانحه
۲-انواع اضطراب و فرق آن با استرس
۳ـ علل اضطراب پس از سانحه
۴ـ گروه‌های درخطر
۵ـ پیامدهای مخرب روان‌تنی این اضطراب
۶ـ راهکارهای پیشگیری و درمان
۷- پرسش و پاسخ

مدرس: دکتر کمال هادی

زمان برگزاری: پس از تکمیل ظرفیت اعلام میگردد